WRÓĆ DO LISTY BLOGA

Co powinien wiedzieć psychoterapeuta?

Podczas mojej ostatniej superwizji (jest to metoda używana m.in. w psychoterapii, kiedy psychoterapeuta spotyka się z innym specjalistą psychoterapii posiadającym certyfikat superwizora, aby omówić swoją pracę z klientem, jej etapy a także własne, przeżywane podczas sesji emocję), miałam w głowie całą masę pytań i wątpliwości. Właściwie z każdym spotkaniem mam ich więcej…

 

A wydawało mi się, że powinno być odwrotnie. Na szczęście mam cudowną osobę obok siebie – moja superwizorka uświadomiła mi, że kiedy przestanę zadawać pytania, szukać rozwiązań, nowych rzeczy, kiedy przestanę mieć wątpliwości – to będzie czas na zmianę zawodu 🙂

 

Stałe pogłębianie wiedzy to rozwój. W każdej dziedzinie.

 

A w psychoterapii wydaje mi się być on oczywisty. Jednak zawsze było we mnie przekonanie, że „muszę wiedzieć”, być „wystarczająco dobra”, aby rozmawiać z ludźmi o ich trudnościach, aby pomagać.

 

Kiedy 7 lat temu skończyłam studia psychologiczne pierwszy raz poczułam i pomyślałam „Ile ja jeszcze nie wiem!”, bałam się, że nigdy nie będę „dość dobra”. Nadal się boję, ale i wcześniej i teraz otaczają mnie ludzie, którzy nie tylko uczyli mnie zawodu ale dali pewność, że właśnie moje wątpliwości są rozwijające. A poczucie „wszechwiedzy” potrafi zgubić.

 

Dzisiaj wiem na pewno, że psychoterapeuta to zawód w którym nie można się zatrzymać, uznać że „już wiem wystarczająco dużo”. Ciągle trzeba szukać, pogłębiać wiedzę. A czasami trzeba też przyznać się do niewiedzy. W relacji z klientem tylko szczerość zbuduje zaufanie, pomoże w relacji terapeutycznej.

 

Kiedy odpuściłam myślenie, że „muszę być wystarczająco dobra” i zastąpiłam je myśleniem, że „powinnam być coraz lepsza” było mi dużo łatwiej. Postawiłam na rozwój, nieustannie się dokształcam, ale nie ma we mnie presji, że muszę wiedzieć wszystko i znać odpowiedź na każde pytanie. Teraz już wiem, że to niemożliwe.

 

Gdyby nie wspaniali psychoterapeuci, których spotkałam, a których pracę z ludźmi podziwiałam z zapartym tchem, pewnie dalej żyłabym w przekonaniu, że „psychoterapeuta powinien wiedzieć WSZYSTKO!”.  Miałam jednak to szczęście aby uczuć się od najlepszych, którzy swoją pokorą i postawą, często postawą niewiedzy, dali mi niesamowity przykład.

 

Ważne jest umieć słuchać ludzi mądrzejszych od nas, z większym doświadczeniem, z wiedzą – czerpać od nich, uczyć się, rozwijać.

 

I być wdzięcznym, że takie osoby w naszym życiu się pojawiają, być wdzięcznym za każde spotkanie z nimi, za wspólny czas, za rozmowę.

 

Rozejrzyj się dookoła. Kto jest ważny dla Ciebie? Z kogo bierzesz przykład, kogo chciałbyś/chciałabyś naśladować? Od kogo się uczysz?

 

Nie tylko zawodowo, także życiowo.

 

Doceniaj ludzi wokół siebie, zauważaj ich!

 

Wiedza, którą posiadasz to skarb, bezsprzecznie. Ale nie pozwól żeby przesłoniła Ci ona kontakt z drugim człowiekiem. Niezależnie od tego jaki zawód wykonujesz, czym w życiu się zajmujesz. Ludzie obok Ciebie to również skarb – doświadczeń, wiedzy, innego spojrzenia na świat, czasami nawet innego spojrzenia na Twoje troski i zmartwienia.

 

Korzystasz z niego?

 

Laura